بلند شود تا بحد ركوع قيامي برسد وذكر را تمام كند وبعد از ان قيام را بعمل أورد ومع ذلك أحوط اعاده نماز است واگر تمكن از ركوع قيامي حاصل شود در أثناء ركوع غير تام يا در أثناء ركوع باشاره أحوط خم شدن بحد ركوع واتمام واعاده نماز است ( مسألة 5 ) زيادتى ركوع جلوسى وايمائى سهوا نيز مبطل نماز است مثل نقيصه ان ( مسألة 6 ) اگر كسى خلقة يا بواسطة مرض يا پيرى كمر أو خميده تا بحد ركوع باشد پس اگر متمكن باشد از راست ايستادن ولو بتكيه كردن بر عصا ونحوان واجب است راست شود براي قيام حال قرائت وقيام حال قرائت وقيام متصل بركوع واگر بر راست ايستادن بقدر قرائت قدرت ندارد بلكه فقط بقدر قيام متصل بركوع بمعونة اعتماد بر عصا قادر باشد واجب است بعمل أورد واگر متمكن از راست شدن بهيچ وجه نباشد پس اگر مىتواند از حالتي كه هست بيشتر خم شود بايد براي ركوع خم شود واگر نمىتواند زيادة از ان خم شود يا انكه انقدر خميده است كه اگر بيشتر خم شود از حد ركوع خارج مىشود أحوط آنست كه براي ركوع بسر ايماء كند بر فرض امكان والا دو چشم را بقصد ركوع هم گذارد وبقصد قيام بعد از ركوع باز كند والا بدل قصد ركوع كند وذكر ركوع را بگويد ( مسألة 7 ) شرط است در صحت ركوع انكه بقصد ركوع خم شده باشد ولو بنحو اجمال بباقي ماندن بر نيت كه از أول نماز داشته بانكه در خم شدن قصد غير ركوع نكند پس اگر بقصد گذاردن چيزى بر زمين يا بر داشتن چيزى از ان يا قتل عقرب يا مار وأمثال انها خم شود اكتفاء بان نكند در ركوع بلكه بايد از انحال برخيزد وبراى ركوع خم شود وبان زيادى ركن لازم نمىايد ( مسألة 8 ) اگر فراموش كند ركوع را وسرازير شود براي سجده وپيش از انكه پيشاني أو بزمين رسد متذكر شود بايد بر خيزد بايستد وبركوع رود وكفايت نمىكند منحنيا از سرازيرى خود را بركوع برساند بدون قيام وهم چنين است اگر متذكر شود بعد از دخول در سجده با بعد از سر بلند كردن از سجده أول وقبل از دخول در سجده دويم كه بايد بر گردد بقيام بنابر أقوى وركوع كند وبعد از ان بر خيزد وسجدتين بعمل أورد ونماز أو صحيح است وبراى سجده زيادى دو سجده سهو بعمل أورد اگر چه أحوط اعاده نماز است نيز ( مسألة 9 ) اگر بقصد ركوع خم شد ودر أثناء از ان غفلت نمود ونسيانا سرازير شد براي سجود پس اگر نسيان پيش از رسيدن بحد ركوع حادث شده ومتذكر شود بايد بر گردد بقيام واز قيام ركوع كند وكافى نيست برگشتن بحديكه نسيان عارض شده وركوع